Lucia Schulman Brito de Campos werd in 1945 in Brazilie geboren. Zij groeide op in Rio de Janeiro. Al woonde zij 35 jaar in Nederland, Brazilie bleef trekken. Bij ieder familiebezoek moest zij constateren dat de toestand in haar land steeds meer verslechterde. In 1995 is zij dan ook weer richting Brazilie gegaan om zich daar weer permanent te vestigen samen met haar man. Daar hebben ze de afgelopen jaren keihard gewerkt en iets moois opgebouwd. Er staat nu een kindertehuis waar ze nu rond de 100 kinderen opvangen en eten, drinken, onderdak, school en liefde geven.

Vanaf de jaren '70 trokken miljoenen mensen van het platteland naar de overvolle steden op zoek naar werk en onderdak. Door hun lage graad van opleiding was slechts een enkeling succesvol. Velen leven nu onder bruggen viaducten of bouwen een onderkomen van afval. De meeste blijven werkloos.

In de zo ontstane Favelas (krottenwijken) krioelt het van de kinderen. Kansloze kinderen. Om te kunnen overleven moeten deze kinderen op straat geld verdienen. Wie geluk heeft verkoopt sigaretten, kranten of loten, wast auto's of poetst schoenen. Anderen bedelen of stelen. Veel van deze kinderen zijn aan drugs verslaafd of snuiven lijm om hun ellende te vergeten. Veel meisjes verkopen zicht al op zeer jonge leeftijd. Hierdoor worden er weer baby's geboren die op hun beurt gedoemd zijn hun leven op straat te slijten. Daarmee is de cirkel rond.

Op deze website staat ook een interview met Lucia Schulman. Deze film is door studenten van Hogeschool INHolland gemaakt.
De film kunt u hier bekijken.

Steun Pinokio zodat hun goede werk kan worden voortgezet.
Donatie pagina
Financieel overzicht